• Na een voorbereiding met wisselende resultaten wist DVSU vorige week in de eerste bekerwedstrijd 3 punten mee te nemen bij Hees uit Soest. Ondanks een zeer sterke eerste helft werd de overwinning met hangen en wurgen behaald nadat de Utrechters met 10 man waren komen te staan. Vandaag kwam s.v. De Vecht op bezoek in Lunetten voor de tweede en laatste bekerwedstrijd in de poulefase.

    Deze wedstrijd was voor DVSU 1 de eerste thuiswedstrijd van dit seizoen. Enigszins verbaasd keken de in de zomer overgekomen spelers dan ook op toen ze voor het eerst kennismaakten met de harde kern van DVSU, de D-side. Vlaggen, spandoeken voor de publiekslievelingen, zelfgeschreven liederen en 90 minuten lang enthousiaste aanmoedigingen, deze diehards zorgen voor een aanzienlijk thuisvoordeel voor DVSU.

    Waar vorige week de voorbereiding nog een rommeltje was, was dat vandaag een stuk beter geregeld. Alle spelers en materialen (één paar voetbalschoenen daargelaten) waren ruim op tijd aanwezig en de aanloop naar de wedstrijd verliep vlekkeloos. Als DVSU net zo’n steile leercurve laat zien op voetbaltechnisch gebied dan komt het dit seizoen wel goed.
    Al snel bleek dat DVSU de beter voetballende ploeg was, maar ondanks de grote ruimtes die achter de jagende spitsen van de Vecht ontstonden wist DVSU de bal niet lang in de ploeg te houden. Te vaak werd de moeilijke bal gespeeld wat leidde tot een rommelig wedstrijdbeeld. De Vecht loerde op de counter maar wist niet meer te creëren dan een aantal schoten van afstand die of doel misten of een gemakkelijke prooi waren voor Dylan.

    De spaarzame momenten dat DVSU de bal wel snel en zuiver wist te verplaatsen werd het dan ook meteen gevaarlijk. Na een (half)bedoelde pass van Marten stond Gijs ineens helemaal vrij voor de keeper. Hij was niet zelfzuchtig en gaf de goed meegelopen Ramzi een niet te missen kans, 1-0.

    Niet veel later werd Joost aan de rechterkant gevonden. Zijn voorzet ging achter de instormende Gijs en Ramzi langs, maar Joost had achterin de vijandelijke 16-meter Marten helemaal vrij zien staan. Een wanhopige sliding van een van de verdedigers kon niet verhinderen dat Marten de bal in het netje legde. Met een 2-0 voorsprong ging DVSU de rust in.

    Het is tekenend voor DVSU dit seizoen dat ondanks de comfortabele voorsprong de ploeg allesbehalve tevreden was. Met een aantal tactische aanwijzingen in de kleedkamer in de oren geknoopt zochten de Utrechters het veld weer op.

    Waar het tactisch de tweede helft misschien wel iets beter stond verslapten de DVSU’ers wel gedurende de tweede helft. Het was met name te danken aan het feit dat s.v. De Vecht het vizier vandaag niet op scherp had, anders had het in de tweede helft gewoon nog een spannende wedstrijd kunnen worden.

    Uiteindelijk was het toch DVSU dat toesloeg. Na een aanval over meerdere schijven wist Shamier de volledig vrijstaande Maxime te vinden die de bal gemakkelijk binnen wist te schuiven. Aan het einde van de wedstrijd wist Lester ook nog een te slappe terugspeelbal te onderscheppen en de eindstand op 4-0 te bepalen.

    Ondanks het slordige spel waren er de tweede helft ook lichtpuntjes te zien. Met name de terugkeer van Randell en Wessel (terug op het oude nest) op de velden na lange zware blessures is mooi om te zien. Het spel van beiden was meteen al veelbelovend. Daar gaat DVSU dit seizoen nog veel plezier aan beleven.

    Met deze overwinning plaatst DVSU zich voor de knock-out fase van het bekertoernooi. Volgende week volgt dan eindelijk de aftrap van de competitie uit tegen (en in) Lopik.

    Verslaggever van de week: Bas van Zuijlen