• Op deze mooie lenteachtige dinsdagavond mag de hoofdmacht van DVSU aantreden tegen SV Houten, dat terug te vinden is op de tweede plek van de ranglijst. De heren uit Houten hadden afgelopen zaterdag in het onderlinge duel tegen EDO zo goed als zeker het kampioenschap verspild en waren dan ook zeker de te kloppen ploeg voor vanavond. Wanneer de vriendengroep uit Lunetten terug mag denken aan de uitwedstrijd eerder dit jaar in Houten, kon eenieder zich een wedstrijd herinneren waar wij 1-1 speelden, maar onszelf vergaten te belonen in een eerste helft waar het niet geflatteerd was geweest, wanneer wij met 0-3 de rust in waren gegaan. Maar zoals iedereen weet bestaat als niet, want als mijn tante een pikkie had dan was het mijn oom geweest.

    Zoiets moet de heer Lefering ook gedacht hebben bij de start van zijn wedstrijdbespreking op deze dag. Waar wij in onze mooie win streak telkens te horen kregen dat 21 uit 7 beter klinkt dan 18 uit 7, was er vandaag een of andere formule opgetrommeld uit het wiskundeboek over zuivere speeltijd van Voali, die bijna zijn examens in mag gaan voor de start van het grote mannen leven. Nog even van genieten jochie, want het is een leuke tijd in je leven om telaatbriefjes te mogen halen en een vierkant rooster te kunnen krijgen voor baldadigheid, maar op die manier maak je dan wel weer kennis met de term overwerken. En overwerken is waar de heren van Levering ook voor strijden op het moment. Waar er 10 wedstrijden geleden nog een duel voor plek 12 werd gespeeld tegen Voorwaarts, zijn de ogen op dit moment alleen maar gericht op plek 3 van Desto. Iets waar wij met zijn allen trots op mogen zijn. Dit alles is bereikt door inzet en soms ook nog wel eens met redelijk goed voetbal, maar vooral een teamgeest waar eenieder elkaar het gunt en wil winnen.

    Het winnen ging afgelopen zaterdag tegen de corpsballen van Odysseus even wat minder. Na 8 ongeslagen wedstrijden met 7x winst en 1x gelijk, gaat schijnbaar de gemakzucht er soms toch op een bepaalde manier in zitten. Waar Odysseus juist in een moeilijke periode zat, dachten wij dit klusje wederom wel even te klaren. Maar alles was anders deze dag. Duels werden niet gewonnen, afstanden te groot en het eigen spel was ook niet van het niveau wat wij gewend waren. Waar wij nog even 0-1 voor dachten te komen door (ja het blijft altijd een discussie in de amateurtak) een afgekeurde buitenspelgoal van Miguel, kregen wij er vlak voor de rust twee om de oren door eigen toedoen. DVSU heeft 90 minuten niet in de wedstrijd gezeten en dat moeten wij dan ook als een leermoment voor het slot van het seizoen meenemen. Waar Koentje nog wel op deze middag zijn goal, of wellicht wel de goal van het seizoen maakte, werd er zeer terecht met 3-1 verloren van de heren met het kapsel van Ari.
    Daarom is het ook heerlijk wanneer je op dinsdag het sportpark op komt lopen en je bij jezelf al een bepaalde gretigheid voelt. Des te mooier is het als je de jongens om je heen dit ook hoort uitspreken en je merkt dat iedereen op scherp staat. Het besef is er dat wij een goede ploeg zijn, maar dat wij dat alleen bereiken wanneer wij er vol voor gaan, maar dan ook echt vol voor gaan, iets wat wij dus zaterdag na hebben gelaten. Na de minutenlange uitleg en discussie over de wiskundige formule van Eddy Levering, was het noemen van de basiself van vandaag iets duidelijker en pragmatischer. Thijsje, Basquets, PasseErik, Maximaal, BayeronFire, GregTheBack, Nordinho, Martenson, beReijer, Migeullovic en Harskampos mochten vandaag laten zien vanaf de start dat DVSU inderdaad recht heeft op een nacompetitieplek voor promotie naar de 2e klasse. Met het schuim in de mondhoeken op de bank zaten vandaag Brasem vangende Sjerry, Struikelende Gijs, Ari in zijn Ferrari, Pluk de dag Dylan en MOTM king Voali.

    Waar scheidsrechter Haringsma aangaf dat beide ploegen al 10 minuten voor de aftrap binnen moesten zijn en er door Daan beleefd gevraagd wordt of dit niet iets later kon, aangezien het dan wel een erg korte warming up voor ons zou worden, gaf de heer Haringsma aan dat eenieder op deze laatste dinsdag van de week op tijd naar huis wil, maar hier later meer over.

    Nadat Houten de tos had gewonnen en er voor koos te blijven staan, mocht de loerende Harskamp voor een mooi begin de bal dan toch rustig naar een van zijn medespelers spelen. Een wedstrijd waar DVSU wat onrustig en slordig begon. Veel makkelijke inspeelballen werden niet op maat gegeven en de juiste keuzes werden de eerste 5 a 10 minuten niet altijd gemaakt. Wel was er gelijk een ploeg te zien die in verdedigend opzicht er stond en goed druk hield op de heren uit Houten. En dit was dan ook een signaal dat het wel eens een mooie avond kon gaan worden, aangezien wanneer dit gif in de ploeg van Levering, de Jong en Kostev zit, er weinig ploegen zijn die kunnen domineren tegen ons. En zodoende kwam DVSU ook beter in de wedstrijd en werd de bal beter in de ploeg gehouden.

    Het eerste cruciale moment was dan ook het moment waar Koen via rechts door kon stomen en over het been ging van de verdediger van Houten. GEEN PENALTY. Zo gaf scheidsrechter Haringsma aan. Waar een spits van Houten Daan nog aankeek en direct zei 100% penalty, wilde de leidsman van vanavond, zoals hij na de wedstrijd vertelde, dit moment niet als maatstaaf en leidraad van de avond aannemen. Balen voor ons, maar oke we moeten door.

    Niet veel later bouwt DVSU rustig op van achteruit waar Maxime flink wat meters kan oplopen en dit heel de wedstrijd goed deed. Hij speelde de bal op rechts naar de diep staande Bayer die hem na een aanname op de vanuit het centrum inlopende Nordin speelde. Nordin speelde hem op kenmerkende wijze in een keer diep met een hoop effect aan de bal op de nog altijd als een jonge god rennende Gregory. De 37 jarige routinier werd onbesuisd neergehaald in het 16 meter gebied en dit keer kon de heer Haringsma er dan ook niet meer omheen. PENALTY DVSU! En daar hebben wij ons mannetje voor in de naam Koen van Harskamp. Zoals eenieder weet heeft die ze dit jaar al in alle hoeken van het goal geschoten en zo zagen wij Koen iets doen wat wij nog niet hebben gezien dit jaar qua gekozen hoek, maar wel het vertrouwde beeld van een bal tegen de touwen: 1-0!.

    Altijd lekker om voor te komen vrij vroeg in de wedstrijd en vaak wint DVSU zijn wedstrijden dan ook. Maar de weg is nog lang en Houten is een zeer sterke ploeg. Hun continue positiewisselingen was ook iets waar DVSU het vooral in de eerste helft wel lastig mee had. Dit deed Houten slim en het liet ook zien waarom zij op een tweede plek staan in de competitie. De 1-1 van Houten was dan ook van grote schoonheid. Een behendig wippertje over de centrale verdedigers van DVSU heen waar de doorgelopen speler van Houten niet twijfelde en hem snoeihard in de kruising schoot. Het kenmerkt ons dat wij dan kijken naar onszelf en zeggen dat er dingen niet goed gingen en dat is ook altijd wel ergens het geval, maar misschien moeten wij dit maar gewoon als een wonderschone goal beschouwen waar op dat moment even weinig aan te doen was.

    Zo zit je in de euforie van een voorsprong en zo kan je dus weer helemaal opnieuw beginnen. Gelukkig bleven de vrienden uit Lunetten dan ook positief naar elkaar en lieten wij ons niet van de wijs brengen door deze tegenslag. Een minuut of 10 na de 1-1 was er een prachtige aanval van DVSU. Wie er precies bij betrokken waren moeten jullie mij vergeven, maar met meerdere keren 1 x aanraken werd Maxime op rechts in de 16 bereikt die hem snoeihard met de wreef in de korte hoek kruising jaagt. 2-1! Houten zou op dit moment ook met de vingertjes naar elkaar gewezen hebben, maar bij deze zou ik Houten vertellen dat dit ook een wonderschone goal was waar zij gewoon even ouderwets zoek werden getikt. HOPPAAA COME ON DVSU!!!

    Waar voor het rustsignaal Miguel nog 2 grote kansen had, maar het geluk net niet aan zijn zijde had, kwam Houten ook nog een keer in een omschakeling vanuit een corner van DVSU 1 op 1 met de keeper, maar schoot gelukkig over. Een 2-1 ruststand, leuk en aardig, maar daar heb je dus nog helemaal niks aan. Dit was dan ook wat er benoemd werd in de rust onder het genot van een heerlijke AA namens de club, waarvoor dank.

    Aanvallend moesten we vooral blijven doen wat we deden, maar verdedigend moesten er wel even een paar aanpassingen komen. De aanpassingen waren vooral om het veel bewegende en , roulerende Houten te temmen en met de aanwijzingen van de technische staf ging dit in de 2e helft dan ook harstikke goed.

    Waar er van beide ploegen in de eerste helft en in een groot deel van de tweede helft mooi veldspel en goed verzorgd voetbal te zien was, waren de kansen aan beide kanten schaars in de tweede helft. Dit had dan ook te maken met de aanpassing vanuit onze zijde. Het stond goed achterin, maar daardoor waren de aanvallende intenties ook iets veranderd, zeker met een 2-1 voorsprong.

    Jerry mocht een half uur voor tijd invallen. Dit deed hij zeer verdienstelijk en hij werkte keihard. Is ie dan toch fitter dan die eruit ziet en zou er zowaar aanstaande zaterdag weer eens een basisplaats lonken voor de altijd belangrijke factor voor het team, binnen en buiten het veld?

    Even later mocht ook Ari het veld weer in. Waar hij de laatste wedstrijd weer een helft had mogen spelen en tegen Desto ook voor een minuut of 20 binnen de lijnen stond, is het fijn voor het team om na een half jaar afwezigheid door blessures en lockdowns onze lachebek weer echt in de ploeg te hebben.
    Gelukkig is onze Lester ook op de goede weg, want als je het over lachebekken en betrokkenheid hebt, verdient deze jongen misschien wel de prijs van het jaar, aangezien ie er altijd al de 3 de helften is met nog geen minuut in de benen dit seizoen.

    Maar genoeg complimenten, want er moet eerst nog gewonnen worden van die Kl…. uit Houten. En Ari dacht als ik nou toch terug binnen de lijnen ben, dan kan ik daar wel wat in betekenen. Nadat de bal op links in de drukte behendig een paar keer rond werd gespeeld, werd de bal naar de uitgezakte Koen de drukte uit gespeeld. Harskampos draaide op zijn identieke krachtige wijze open en speelde de bal in een keer door de lucht over de verdediger van Houten richting Ari. Wat krijgen we nou, onze Ari stoomt met zijn snelheid 1 op 1 af op de keeper, blijft die rustiger dan afgelopen donderdag wanneer zijn cluppie de finale haalde, hij legt aan… en ja…. Hij schuift hem onder de keeper door die ouwe gek!! HEEEERLIJK!!! 3-1! Een marge die altijd fijn is, want billenknijpen in de laatste minuten hebben we dit jaar nu wel genoeg gedaan.

    Ik gok dat er na de 3-1 nog een dik kwartier te spelen is. Dit was dan ook een fase waarin het verzorgde voetbal van DVSU losgelaten werd en het nu puur ging om het over de streep trekken van de 3 punten. Complimenten aan eenieder voor de vechtlust, Houten bleef de bal verzorgd van links naar rechts verplaatsen om zodoende ruimte te creëren, maar binnen no time werden zij weer getrakteerd op iemand in het zwarte tricolores van DVSU. Zo stond eenieder zijn mannetje en waren Greg en Daan in het bijzonder beide nog een keer bijzonder belangrijk door een speler van Houten op het laatste moment een bal te ontfutselen voor deze van dichtbij vrij kon inschieten. Voor de rest stonden de overige verdedigers in de naam van Bas, Max en Erik ook te bikkelen en won Erik zowaar al zijn luchtduels van de langere spits, complimenten! En dat terwijl je schijnbaar al heel de 2e helft moet poepen.

    Wel werd het nog heel even spannend toen de 3-2 binnen plofte. Een bal hoe ik hem niet vaak heb gezien. Een afstandsschot waar de bal letterlijk alle kanten van het sportpark op zwabberde, stuiterde in het 5 meter gebied, en vervolgens besloot deze bal links het net netje in te gaan. Oeps.. nog 5 minuten volgens de arbiter, het zou toch niet. Gelukkig hielden we stand op strijdlust en werden alle verhoopte pogingen tot doelpunten van Houten onschadelijk gemaakt en floot de heer Haringsma af voor de driepunter van DVSU tegen Houten.

    Het enthousiasme na dit laatste fluitsignaal was groot en ook meer dan terecht. Waar de sportieve spelers van Houten ons de hand wilde schudden, moesten deze soms even geduld hebben voor er weer uit elkaar geklommen was.

    Waar Ari in de kleedkamer geroemd werd met het lied ‘Daar heb je Ari in zijn Ferrari’ en de bidons vakkundig werden leeggespoten, mochten wij ons opmaken voor een open kantine op de dinsdag voor een klein feestje. Het mooiste beeld voor mij persoonlijk en wat onze teamgeest ook zeker typeert is het moment wanneer ik Voali na de wedstrijd met kannen bier de kleedkamer in zie lopen waar het feestje gaande is. Voali is onze 19 jarige pupil die de laatste weken meerdere keren in de basis heeft mogen staan en dit ook zeker verdienstelijk heeft gedaan. Vandaag heeft hij helaas voor hem geen minuten gemaakt, maar als je daar zo op reageert laat je zien dat je een man bent, klasse jochie!
    Tot mijn verbazing zag ik (Daan) wanneer ik met mijn vikinghoed de kantine betrad scheidsrechter Haringsma aan de bar zitten. Dezelfde man die niet later wilde starten omdat eenieder op tijd naar huis wil. Toen hij vertelde 9 kinderen en 4 kleinkinderen te hebben, was dat een logische verklaring, maar een uur later zat die er nog. Een strenge scheids die de touwtjes in handen heeft en goed fluit, wat een verademing was in vergelijking met de scheids van afgelopen zaterdag die in zijn tempo af en toe dacht dat hij al op vakantie was volgens mij.

    Waar Ingmar de Jong volgend jaar aantreed als hoofd senioren van Houten en liefdadig werd toegezongen met ‘Ingmar neem je rotzooi mee’, heeft Nordin later op de avond zijn pasgeboren wondertje kennis laten maken met de gehaktbal song en laten blijken doormiddel van Ari in zijn Ferrari wat voor moois wij hebben opgebouwd met zijn allen.

    Nog vier competitiewedstrijden waar wij volop meedoen voor plek 3 en de 3e periode. Laat deze dinsdagavond voor ons weer de maatstaaf zijn en het besef daar zijn dat wij met zijn allen alles moeten geven en dat het niet vanzelf komt. Zaterdag wacht het gedegradeerde OSM. Hier mogen geen fouten gemaakt worden en deze wedstrijd moeten we dan ook wederom benaderen als die van tegen Houten. We kunnen het mannen. Op naar glory!!