• Trainer Levering verwoordde het vrijdagmiddag mooi in de groepsapp: ‘Houd rekening met wind, regen en een knollentuin.’ Met de regen bleek het mee te vallen. Een heerlijke pot vechtvoetbal dus, uit bij mede-middenmoter Lopik. Om half drie stonden de volgende mannen aan de aftrap: Tom, Maxime, Daan, Erik, Bas, Reijer, Nordin, Shamier, Jerry, Miguel, Marten (of toch Arent of toch Marten of toch Arent, of toch, enfin, de paracetamol bleek zijn werk te doen).

    Vooraf werd er benadrukt dat er iets anders geleverd moest worden dan bij Everstein, waar we op een vergelijkbaar veld niet goed uit de verf kwamen. Dit keer bleek er gelukkig meer strijd in het elftal te zitten, en ook meer aanvallend vermogen. In de eerste helft met wind mee kwam Lopik er maar sporadisch uit. Met name Reijer, de man met misschien wel de beste sixpack van DVSU, wist keer op keer de bal te onderscheppen. Op de momenten dat het gevaarlijk werd, greep Tom steeds goed in. Als invaller voor de geblesseerde Thijs stond hij direct zijn mannetje en plukte hij de bal een aantal keer goed voor de voeten van een tegenstander weg. Aan de overkant kreeg DVSU een stuk meer kansen dan het benutte. Shamier wist een goede steekpass van Miguel niet langs de keeper te krijgen en Jerry kwam net een teen te kort na een pass van Marten. Miguel wist de score toch te openen. Bij een vrije trap van Bas won Maxime het duel. Hij wist Miguel te bereiken en onze spits schoot zonder te twijfelen hard binnen. De ruststand was dus 0-1.

    Bij rust vertelde Nordin dat het leek alsof hij zijn techniek was verloren. Als een technicus pur sang tot zulke conclusies komt, weet je dat je op een lekker veldje speelt. Met wind tegen beloofde het nog een tweede helft vol strijd te worden. Lopik kwam er in de tweede helft wat vaker uit, maar had geklungel van onze zijde nodig om tot scoren te komen. Bij een slechte terugspeelbal richting de verdedigers pikte een aanvaller van Lopik de bal op en schoot hij hard en hoog door het midden raak: 1-1. DVSU bleef ook gevaarlijk, al wist de grensrechter van Lopik er regelmatig een counter uit te halen. We vermoeden dat hij last had van een zwerm vliegen om zijn hoofd. Op aangeven van Marten kwamen Miguel en Jerry vrij voor de keeper, maar Miguel ondervond te veel last van een speler die wat aan zijn shirt trok en Jerry’s aanname was net niet goed genoeg. Arent, die er dan uiteindelijk toch in mocht, wist met een voorzet over de grond net Miguel niet te bereiken. De grootste kans kwam er voor Maxime, die van dichtbij hard voorlangs schoot.

    Een kwartier voor tijd nam de wedstrijd een beslissende wending. Tom kwam zijn zestien uit bij een bal die tussen een aanvaller en de keeper viel. Hij raakte de bal en daarna de doorlopende aanvaller. Rode kaart volgens de leidsman, en dus moest DVSU verder met tien man. De niet geheel fitte keeper Thijs kwam erin om te helpen het gelijkspel over de streep te trekken. Ondanks een paar hachelijke momenten voor onze goal, inclusief kopbal op de lat, lukte dat. We vertrokken dus met een punt richting DVSU, waar trainer Levering op weg naar kleedkamer 2 verdwaald raakte, maar de anderen nog even rustig napraatten. Een overwinning had er vandaag zeker ingezeten, maar uiteindelijk moet je ook blij zijn dat je het laatste kwartier door komt. Over twee weken mogen we op ons eigen kunstgras tegen Brederodes laten zien dat we niet alleen strijd kunnen leveren, maar ook goed kunnen voetballen.

    Verslaggever van de week: Marten Giezeman